چرا عقلاى كشور به اين موضوع توجهى به دور از تعصبات نمىكنند و قانون اساسى كشور را در نظر چند ميليون مسلمان كشور بىارزش و فاقد اعتبار مىسازند ؟ بلى ، ما مىخواهيم قانون اساسى ما ، مورد احترام همه باشد . خامسا : وحدت ملى و اخوت اسلامى ، براى شيعه و سنى كشور ما و هر كشور اسلامى ديگر ، امر حياتى است و بزرگترين مانع آن تحقير مذهبى است كه در مهمل گذاشتن ذكر مذهب در قانون اساسى تبلور پيدا مىكند و منشأ آن تنهاوتنها احساسات جمعى متعصب و افراطى مىباشد . سادسا : رسميت يافتن مذهب يك قشر بزرگ چند ميليونى در قانون اساسى بهترين وسيلهء جلوگيرى از مداخلات خارجىها و بهانه‌گيرىهاى استعماركنندگان است و ما بايد بدون توجه به احساسات جمعى از كوتاه نظران ، ريشه مداخلات خارجى را براى هميشه از ميان برداريم . آيا رسميت يافتن مذهب جعفرى ضررى هم دارد ؟ در سال 1371 كه حركت اسلامى در كابل مشغول تهيه مقدمات اين كار بود ، راديو بىبىسى در برنامهء پشتوى خود چنين وسوسه مىكرد كه اگر مذهب جعفرى رسمى شود ، بايد ساير مذاهب مانند اسماعيليه و وهابيت و غيره هم رسمى گردد كه موجب هرج‌ومرج مىگردد . جواب اين وسوسه كه : در آزادى مذاهب سه‌گانه اهل سنت ( شافعى ، مالكى و حنبلى ) مانعى نمىبينيم ، هرچند كه پيروان اين مذاهب در افغانستان بسيار ناچيزاند . مردم اسماعيليه در سمت شمال اعلام كردند كه : آنان خواهان رسميت يافتن مذهب اسماعيليه نيستند و به رسميت يافتن مذهب جعفرى اكتفا مىكنند . و وهابيت يك مذهب فقهى خارج از مذاهب فقهى ديگر اهل سنت نيست ، گو اينكه در پاره‌اى از موارد نظرات فقهى خاصى دارند ، ولى در مجموع آنان ادعا دارند وهابيت آنان عليه شرك و اعادهء توحيد ( يعنى توحيد عبادى ) در اذهان مسلمانان است ! ! بنابراين از اين ناحيه هيچ اشكالى ندارد . و از نظر فقه حنفى نيز رسميت يافتن مذهب جعفرى كدام مشكله‌اى ندارد ، زيرا از امام ابو حنيفه ( رح ) هيچ روايتى نرسيده كه نظريات فقهى و استنباطات اجتهادى او را به زور و جبر بر همهء مسلمانان تطبيق كنند و آنان را